วันพุธที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2559

...แนะนำตัว...



หากตอนนี้คุณคือคนนึงที่ไม่ได้มีฐานะร่ำรวยมาตั้งแต่เกิด ทำงานประจำ กินเงินเดือนที่แทบจะไม่พอใช้ไม่พอ   แถมดันกำลังมองหาอสังหาริมทรัพย์มาครอบครองสักแห่งเพราะคิดว่า

... มันคือสัญลักษณ์แห่งความร่ำรวย

...มันคือหนทางแสดงความสำเร็จในชีวิต

... มันคือเครื่องมือแสดงฐานะทางสังคมเพื่อให้ทุกคนรอบข้างมองถึงภาพลักษณ์ที่ดีของเรา

... มันคือทรัพย์สินที่เป็นของเราเอง

...มันคือการลงทุนที่ดี

...มันจะช่วยแก้ไขปัญหาบางอย่างได้แน่นอน

...มันคือสิ่งที่ใฝ่ฝันว่าอยากจะมีไว้ครอบครองมานาน

...และอีกสารพัดเท่าที่จะนิยามขึ้นมาได้ ไม่มีข้อไหนที่ผิดเลย

คุณกำลังอ่านบทความถูกแล้วครับ



 เพราะบ้านและที่ดิน สำหรับมนุษย์ทุกคนนั้นคือสัญลักษณ์ทางวัตถุในเชิงบวกที่แสดงถึงความมั่นคง ความปลอดภัย ความอบอุ่นและความสุข  ไม่แปลกที่ทุกคนไม่ว่าจะรวยหรือจนต้องการจะมีบ้านสักหลัง
ยิ่งถ้ามีคำว่า "การลงทุน" นำหน้าคำว่า "อสังหาริมทรัพย์"  ทุกคนย่อมจะตีความไปในทางเดียวกันว่า มันย่อมต้องเป็นอาชีพและหนทางที่ดี 

ใช่แล้ว มันดีมากๆ ฉันต้องรีบไปลงทุนในอสังหาริมทรัพย์แล้วสินะ งั้นจงปิดบทความนี้แล้ววิ่งไปธนาคารใกล้บ้านคุณเลย พุ่งไปหาฝ่ายสินเชื่อ กระชากคอเสื้อของเจ้าหน้าที่แล้วเอาปากของคุณเข้าไปใกล้จมูกของเขา อ้าปากกว้างๆ แล้วบอกเขาไปว่า  "ผมจะซื้อบ้านนนนนนนนนนนนนนนน" 




ง่ายไปไหม ????? ผมแนะนำว่าคุณควรจะมีคำถามบางอย่างให้กับตัวเอง คำถามที่ควรจะเกิดขึ้นก่อนหน้าที่จะเดินไปธนาคาร ก็คือ !!! 
ตอนนี้คุณทำงานประจำ รายได้จะมากหรือน้อยผมไม่รู้ แต่ต้องรู้ก่อนว่า...
คุณจะซื้อบ้านทำไม เพราะอะไร และเพื่ออะไร ?

คุณจะซื้อบ้านเดี่ยว 4  ห้องนอน 3 ห้องน้ำ จอดรถได้ 2 คัน บนเนื้อที่ 200 ตารางวาไปเพื่ออะไร ?ในเมื่อสุดท้ายแล้ว ก็อาศัยอยู่แค่ 2 คนกับแฟนของคุณ จริงไหม?

คุณจะกู้สินเชื่อเพื่อซื้อทาวน์เฮ้าส์มือหนึ่งสภาพใหม่เอี่ยมราคาเกือบสองล้านไว้หลังนึงแล้วปล่อยให้คนเช่าเดือนละ 5,000 บาทไปเพื่ออะไร ในเมื่อคุณต้องส่งค่างวดธนาคารเดือนละ 15,000 บาท 
นั่นดิ จะมีรายได้ติดลบเดือนละหมื่นไปเพื่ออะไร ?


คุณจะผ่อนคอนโดมิเนียมเดือนละ 20,000 บาทไปเพื่ออะไร ? ในเมื่อรายได้คุณเดือนละแค่ 12,000 บาท

รู้ไหมว่าเพื่ออะไร ?
คำตอบอยู่ข้างต้นของบทความหมดแล้ว เพื่อแสดงถึงฐานะทางสังคม ความสำเร็จ ความร่ำรวย ทรัพย์สิน ทุกอย่างที่กล่าวมามันคือ  "ความเชื่อ"  ล้วนๆ 

ผมขอพูดถึงมุมมองของกลุ่มชนชั้นกลางและชั้นล่างที่มีต่ออสังหาริมทรัพย์เพราะ ตัวผมก็คือชนชั้นกลางค่อนไปทางล่างผ่านมุมมองส่วนตัวของผมอีกทีว่าความเชื่อดังกล่าวมันงมงายมากๆ 



อ่านมาก็หลายบรรทัด งั้นขอแนะนำตัวนิดนึงว่าผมคือใคร จู่ๆก็ริอาจมาเขียนบทความลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ ? งั้นเพื่อให้สอดคล้องกับเนื้อหาบทความนี้ แม้จะเคยทำมาหลายอาชีพแต่ผมขอแนะนำตัวในส่วนที่เกี่ยวกับงานที่เคยทำด้านอสังหาริมทรัพย์ก็พอละกัน  เพราะบทความนี้ถูกกลั่นออกมาจากประสบการณ์ตรง ไม่ได้ไปก๊อปปี้หรือเลียนแบบจากเว็บใดๆทั้งสิ้น อย่างน้อยการแนะนำตัวก็เป็นการให้เกียรติอาชีพที่เคยทำละกันนะครับ

ผมเคยผ่านการทำงานใน บริษัทประเมินราคาบ้านและที่ดิน เป็นบริษัทที่ที่งานทั้งหมดจะถูกป้อนเข้ามาโดยฝ่ายสินเชื่อของธนาคารต่างๆ ถ้าเรียกตามตำแหน่งของผมในบริษัทให้ถูกต้องก็คือ  พนักงานสำรวจ  นั่นเอง

 หน้าที่ของบริษัทถ้าให้อธิบายแบบง่ายๆคือ ประเมินราคาบ้านหรือหลักทรัพย์ที่ลูกค้ายื่นขอสินเชื่อว่ามีมูลค่าหรือราคาเท่าไหร่ โดยกระบวนการทั้งหมดมีการกำกับภายใต้มาตรฐานของสมาคมผู้ประเมินค่าทรัพย์สินแห่งประเทศไทยอะไรสักอย่างนี่แหละ
 
ส่วนหน้าที่ผมคือ ลงพื้นที่จริงเพื่อเก็บข้อมูลหลักทรัพย์ และหาข้อมูลซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ในรัศมีรอบๆบริเวณนั้น แล้วทำเล่มรายงานส่งข้อมูลทั้งหมดให้แก่บริษัททำการอนุมัติราคา

 
ประสบการณ์กว่า 3  ปี แม้จะไม่ได้เยอะแยะมากมายอะไร  แต่ถ้าเอามาใช้เขียนบทความที่เป็นประโยชน์
 ปริมาณความรู้และประสบการณ์ตอนนี้มันค่อนข้างจะพอดีสำหรับผม 

ถ้าน้อยเกินไปก็คงไม่มีอะไรจะนำเสนอ
มากเกินไปก็คงจะเขียนด้วยมุมมองที่ไม่ต่างกับบทความอื่นๆ
พอดีสำหรับผมคืออย่างที่กำลังอ่านอยู่นี่แหละ

แล้วอะไรคือจุดประสงค์ของบทความนี้ ?
จริงๆก็ไม่ได้มีอะไรมากนอกจากอยากจะเล่าประสบการณ์ที่เคยเจอ ผมแค่อยากมีบันทึกการลงทุนที่ทุกคนสามารถเข้ามาอ่านได้  เท่านั้นเอง 

จากงานประจำโดยการรับตำแหน่ง พนักงานสำรวจและประเมินราคาเมื่อ 5 ปีที่แล้ว
  ณ เวลานี้ผมมีงานอดิเรก คือ ลงทุนในอสังหาริมทรัพย์
ใช่แล้ว แค่งานอดิเรกก็พอ จะไปใช้คำอะไรให้มันยิ่งใหญ่ในเมื่อสำหรับผม มันคืองานอดิเรก เอาเวลาที่เหลือไปเตะบอลกันเถอะ 

แล้วจะต้องทำยังไงให้การลงทุนมันเป็นงานอดิเรกละ

งั้นอ่านบทความไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็เองรู้ว่าต้องทำยังไง 


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น